Volle week + fotoupdate 14-2

Wat kan een week toch vol zitten met mooie dingen! Mijn verhaaltje over Buenos Aires voelt als geschreven in een vorige eeuw. Wat moet ik jullie allemaal vertellen? Zoveel dingen!

Moet ik beginnen te vertellen over de onvoorstelbare wereld van watervallen bij Puerto Iguazu (Argentinie) en Foz Iguazu (Brazilie)? Een grensrivier die – verdeeld over zo’n 250 watervallen - 80 meter naar beneden stort? Dat je daar aan beide kanten van de rivier allerlei wandelingen kunt maken of dat je je zelfs met een bootje tot onder de watervallen kunt laten varen? Of moet ik vertellen over ons bezoek aan ‘s werelds grootste waterkrachtcentrale. De Itaipu-dammen die 25% van Brazilie en 90% van Paraguay van electriciteit voorzien?

Ik kan ook beginnen met ons avontuur in het Pantanal. Het grootste drasland ter wereld, waar zich honderden tropische diersoorten hebben samengepakt. Dat we daar in de ochtend een riviercruise maakten om wild life te spotten. Dat op elke 50 meter een Zwarte Kaayman (jungle krokodil) ligt te wachten op een prooi.

 

Misschien kan ik ook vertellen dat de vaartocht halverwege werd onderbroken om even lekker in de rivier te zwemmen.  In de middag werden we door het bootje een stuk up stream gebracht, om vandaar met behulp van een grote binnenband ontspannen terug te dobberen naar de lodge, waar we gedurende 4 dagen verbleven. Dit gebeurde overigens nadat we ons geluk beproefd hadden met Piranha vissen. Een activiteit die liet zien hoeveel van deze goedgebekte vissen er leven. (een haak met een homp rauw vlees eraan laten zakken en binnen twee seconden wordt er heftig geknabbeld)

 

Dat we naast Piranhas en Kaaymannen ook apen, tukans, watervarkens, zwijnen, papagaaienen duizend andere beesten gezien hebben is minstens zo belangrijk als het feit dat we twee andere belangrijke inwoners van het Pantanal gemist hebben.. De Anaconda en de Jaguar.

 

Goed, ik zou dit allemaal kunnen gaan vertellen, maar alles valt wat nieuwswaarde betreft in het niets vergeleken met het nieuws dat nu volgt. Ik weet ook niet goed hoe ik het moet zeggen of hoe ik me moet verdedigen. Ik weet niet of het vriendschappen gaat kosten of misschien nieuwe vrienden (dan dubious) oplevert. Maar ik moet het kwijt. Ik neem het risico. Ik heb op een paard gezeten.

 

Zucht… bedankt dat je nog steeds leest en niet direct op ‘kruisje sluiten en contact verwijderen’ hebt gedrukt. Met alle risico van dien wil ik er aan toevoegen… het was leuk!

 

Zijn jullie er nog? Jullie zijn mijn echte vrienden!

 

Nou, genoeg gedold. Ik gooi een paar foto’s online dan bespaar ik me de moeite om alle details van afgelopen week te schrijven. Ik hoor graag van jullie!

Gegroet.

PW

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer