Torres del Paine + fotoupdate 18-1

Torres del Paine - Circuito Grande dag 1

We zijn onderweg en de eerste dag van deze acht of negen daagse wandeling zal de boeken ingaan als een geslaagde dag. Netjes bracht de bus ons vanmorgen in 2,5 uur naar de parc entrance. Hier kwamen de eerste twee verassingen (positief). Ten eerste bleek dat de beroemde Torres - de naamgevers van het park - vanaf het startpunt te zien waren en dat het weer het toeliet dat we ze ook daadwerkelijk zagen. Ten tweede schitterde de verwachte kermis van massa`s backpackers door afwezigheid. Dit met name doordat we op tijd waren en het hele circuit lopen in plaats van de `W`, die door de meeste backpackers en snelle vakantiegangers wordt gedaan.

De eerste dag liepen we acht uren samen door prachtig landschap met witte bloemen en mooie beestjes. De wandeling op zich was makkelijk maar de tassen wogen zwaar op onze schouders. Een tweede opvallende afwezige vandaag, was de wind. Het was heerlijk. Een rivier bij ons kampje bood water en verfrissing. Toen was er spaghetti! Morgen meer nieuws. Slaap lekker. PW

Vorderingen - Circuito Grande dag 2

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat vandaag een makje was. Toch hebben we zonder probleem weer anderhalve sectie afgelegd, waardoor we - nadat we dit gisteren ook gedaan hadden - nu een dag voor liggen op schema. Het ontbijt bestond uit noodles, brood en DEET. Maar niet voordat we ons geheel in GORE TEX verpakt hadden. De route was wederom eenvoudig en de regen zette niet echt door. De uitzichten waren spectaculair op de momenten dat ze er waren. (lees: de uitzichtdichtheid is vrij laag. Vandaag 2x op 7,5 uur)

Na aankomst in het kamp maakten we dankbaar gebruik van de cooking shelter om de opnieuw gestarte regen te ontvluchten. Samen met twee andere stellen afkomstig uit 4 landen spraken we over de track en over Nieuw Zeeland. Leuk. Morgen meer. PW

Tradities - Circuito Grande dag 3

Een beetje lui werden we vanmorgen wakker en het was droog. Na drie dagen voelt het als een ritueel. Noodles maken, thee drinken en tas inpakken. Vandaag moesten we de hoogste pas over. Tevens zou dit het zwaarste en minst onderhouden pad van het circuit zijn. Dit bleek; "dit is niet leuk!!". Riep Lidia zwaar gefrustreerd, terwijl ze tot haar enkels in de modder stond. "Moet je nou zien, Jezus! Jaaa nog maar een keer, Hopla, die andere voet ook maar!!" Kwam er cynisch achteraan toen ze ongecontroleerd twee passen opzij deed waardoor deze net zo diep in de zwarte drab wegzakten.

Ik moest zo hard lachen dat ik minuten geen stap kon doen. Traditiegetrouw (misschien herinner je je het koksverhaaltje dat ik in NZ schreef) raakte Aapje haar geestelijke balans (en in dit geval ook haar fysieke balans) evenredig aan mijn hoeveelheid gelach kwijt. "KLOOTZAK, weet je wel hoe het is om tot je enkels in de drek te staan??!!" Natuurlijk was dat niet de slimste vraag die gesteld kon worden (of wel Os?)en liet ik het maar even begaan.

Het feit dat de tas zich deze ochtend makkelijker liet inpakken betekende niet dat deze ook licht was. Toch merkten de schouders het verschil. De uitzichten waren mooi maar de mist hield de explosieve schoonheid van het gehele plaatje ingedamd. Wellicht morgen. Tot dan. PW

Waste of time - Circuito Grande dag 4

`Waste of time`. Zo zou de titel van vandaag aanvankelijk luidden. OK, ik ga het doen. Ik word de eerste persoon op aarde die niet lyrisch gaat praten en schrijven over Het Paine-circuit. Waarom? Het moet verdiend worden. Het is mooi hier. Natuurlijk. Maar de paden zijn gegoten, het is uren rechtdoor lopen zonder dichtbij een berg te komen, elke vijf uren kun je cola, chocola, wijn en zelfs sigaretten kopen. Gevolg: Mensen die geen wandelaar zijn maar het wel graag hadden willen zijn, of graag pretenderen dat ze het zijn, (over)bevolken de paden.

Nu weet ik dat de interpretatie van zo`n park nauw samenhangt met het weer en de sectie waarin men zich bevind. Vandaag liepen we tien uren en het landschap was divers. Mooi ook. En redelijk dichtbij. Ik begon te vermoeden dat de titel niet helemaal klopte. De laatste twee uren (van 18.00 tot 20.00h) weerkaatsten de mooie kleuren van de dalende zon op de enorme rotsen waar we onder liepen. Natuurlijk is dit geen `waste of time`! Het is een avontuur met alles erop en eraan. Ik besefte het net op tijd. Als dit `waste of time` is, dan is alles een `waste of time` Dank U.

Als vanouds - Circuito Grande dag 5

"Bij Fits Roy maakte ik op èèn dag 70 foto`s, maar volgens mij kom ik hier in 8 dagen niet eens aan 70" zei ik gisteren nog met veelbetekende blik tegen Lidia. Vandaag was het anders. Een dag die je hier niet vaak ziet. Blauwe hemel en weinig wind. Goed getimed aangezien we vandaag Valle de Frances zouden verkennen. Het was schitterend. Bergpracht zoals we die ook bij Fitz Roy , Lanin, Villarrica, Lonquimay en Cajong del Maipu hadden gezien.

De vijfde dag was interessant. Zouden de spieren een ritme gevonden hebben van elke dag acht uren wandelen of zouden ze inmiddels diep in de reserves werken. Bij mij bleek het eerste en bij Lidia het tweede. Elke dag werd het moeilijker om de laatste uren vol te maken. Niet gek als je nagaat dat we voor de vijfde dag zo`n acht uren per dag liepen over reliefrijke paden om ze maar een naam te geven. Toch bleven we opgewekt. Morgen richting het hoogtepunt. Het hoogtepunt van het Torres del Paine circuit, of van Patagonie, of van onze reis? Wie weet. Tot morgen. PW

Wonderen bestaan niet, geluk dan? - Circuito Grande dag 6

Opnieuw een prachtige dag. De stormachtige wind die in de nacht was komen opzetten was, naast mijn ontplofte matras, de oorzaak van weinig slaap. De wind bleef, maar op goede voet met de zon die ons al vroeg deze ochtend deed zweten.

De Torres lookout was onze bestemming. Niet torres lookout maar DE Torres Lookout (!) - dat het wel even duidelijk is waar we het over hebben! De lookout waar niet alleen `Die Hards` als wij heen kunnen. Nee, ook de mensen die slechts een deel van het circuit doen kunnen er heen. Nog erger, zelfs dikke Duitsers en vette Amerikanen (no personal offence meant) kunnen hier een dagtrip heen maken, ondersteund met bussen en boten. Anyway, file. En frustratie.  

Hoe de lookout was?? Waanzinnig! Onvoorstelbaar!! 70 foto`s!! Het mooiste is echter nog (of kan gaan zijn) dat wij aan de voet van de lookout kamperen die avond (30 min.) en dat de zonsopkomst (4.30h opstaan!!) bijzonder moet zijn. Ditmaal zonder dikke Duits.. nouja.. dat.. Dat wordt ons laatste projectje en zonder te veel op de zaken vooruit te lopen hebben we dan een zeer geslaagd avontuur meegemaakt die niet vergeten zal worden. In elk geval niet door ons. Dag!

Finale - Circuito Grande dag 7

Nu ik deze laatste alinea schrijf zit ik al weer gedouched en volgegeten in het internetcafe. De laatste dag bracht ons een zonsopkomst met wolken, zon, regendruppels en regenbogen. Het was een bijzonder schouwspel en zeker de moeite van het vroege opstaan waard. De vermoeidheid zonk ons in de laatste twee uurtjes afdalen naar de bus in de benen. Voldaan waren we zeker. Dit was zeker een hoogtepunt. Patagonie heeft zich voor ons bewezen. Iedereen die ooit deze kant op gaat moet even bellen. Wij kunnen tips geven, wij hebben twee volle maanden gewandeld door dit enorm indrukwekkende gebied. Ik kom terug. Bedankt voor de aandacht.. en pak een biertje of wijntje nu, want de lengte van dit verhaal (sorry, sorry, sorry) zal jullie een droge keel bezorgd hebben. Tot snel!

Peter

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer