King Crab eten; Een belevenis

Beste allemaal,
De meesten van jullie zullen ergens in hun televisiekijkcarriere wel eens lang Discovery Channel gezapt zijn, om midden in een levendig verslag van de KingCrab visserij rond Antarctica te vallen. Ook zullen de meesten van jullie zich na zo´n 20 minuten hebben afgevraagd waarom ze bij dit - op zich nutteloze - programma zijn blijven hangen.
Dit terzijde. We zitten op dit moment vlakbij de viston waaruit deze monsters worden gevangen - Ushuaia - en we willen de kans niet aan ons voorbij laten gaan om ze - na ze visueel aanschouwd te hebben - ook aan de smaakpapillentest te onderwerpen. Het werd een avontuur. (King Crabs hebben een spanwijdte van zo´n 80 cm!)
Een paar dagen geleden hadden we al een mooi restaurant uitgezocht om ons Patagonie-afscheidsdiner te houden. De kaart liet King Crab zien dus voldeed hij aan ons enige criterium. Vanavond was het zover.
Aan de vooravond van onze vlucht naar Buenos Aires liepen we het nog stille (want nog maar half negen) restaurant binnen en namen plaats aan een mooi, klein, tweepersoons tafeltje bij het raam. Vlak naast ons lag in de ´etalage´ van het restaurant een enorme King Crab tentoongesteld. Ik werd al een beetje zenuwachtig. Wist ik veel hoe je zo´n ding ontleed, laat staan opeet!?
Nadat we onze bestelling geplaatst hadden gebeurde er iets onverwachts. Een tweede ober, ogenschijnlijk iets ouder en ervarener dan de eerste, kwam erbij en begeleide ons naar een andere tafel. Een grotere tafel. Een bredere is een beter woord. Lidia en ik keken elkaar vragend aan. Het viel ons op dat deze tafel, samen met nog een paar extra brede tafels op een plastic zeil stonden. Dit in tegenstelling tot de rest van de tafels die op de mooie houten vloer stonden.
Na het voorgerecht kwam de oudere ober terug en voorzag onze tafel met een dikke laag oude kranten. Ook kregen we beide een schort aangereikt die we voor konden binden. Terwijl alleen ik maar King Crab besteld had. De ober overtuigde ons er van dat het echt beter was als we allebei een schort zouden dragen. We geloofden onze ogen niet...
Dat Krab eten een karwei was had ik wel gelezen, maar waar we nu aan begonnen waren konden we niet vermoeden. Om ons heen werd voorzichtig gefluisterd en naar ons gekeken. En toen gingen beide deuren van de keuken open en kwamen de twee obers in onze richting. We begrepen direct alle maatregelen....
Ja, dat zou een geinig verhaal geweest zijn of niet? :-) De waarheden in dit verhaal beperken zich echter tot de feiten dat we King Crab gegeten hebben en dat we morgen naar Buenos Aires vliegen. Oh, en dat u Discovery Channel kijkt natuurlijk.
De King Crab werd netjes in een schaaltje geserveerd, ontdaan van zijn huis. Het was heerlijk en een waardige afsluiting van het Zuiden.
:)
PW

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer