Gezellig + fotoupdate 3-4

Lieve mensen!

Heus, ik leef nog! (er zijn dagen dat ik er aan twijfel maar dat heeft meer met hoogte en of inspanning aldaar te maken maar dat terzijde)

Ik heb de laatste weken niet het gevoel gehad dat ik mijn bevindingen met jullie moest delen. Tot nu. Waarom niet, en nu wel? Omdat ik nu weet welk deel van mijn bevindingen in Peru ik met jullie kan delen.

Te beginnen met de conclusie: Peru is een fantastisch land. Het interessantste land dat ik in deze 6 maanden bezocht heb. Vriendelijke mensen, de mooiste bergen ter wereld (bewezen, voor zover dat kan. (google maar even op Alpamayo)) en ooit het hoofdland van het Incarijk.

In de afgelopen maand hebben Lidia en ik deels samen en deels afzonderijk van elkaar deze wonderen aanschouwd. Het afzonderlijke deel was nodig. Sinds mei vorig jaar zijn wij elke dag, 24h per dag, samen geweest en het werd te veel. Even rust. We waren moe. Moe van het reizen.. Reizen is zwaar! Nee echt! 40 uur werken in de week is een makje! Heus!

..denk ik... :-)

Jullie denken dat ik me aanstel?? Lees door..

Na de Inca trail (1e dag 5 uur opstaan, 2e dag half 5, 3e dag half 5, 4e dag half 4) een nachtbus (niet slapen) naar Arequipa voor de Colca Cañon trek. (1e dag 5 uur op, 2e dag 7 uur op, 3e dag half 3 opstaan) Dagje rust en toen de beklimming van Vulkaan Chachani. (1e ochtend half 7 op, tweede dag 1 uur (ja.. in de nacht!) opstaan) Vervolgens een nachtbus (niet slapen) naar Huacachina waar het feest was (2 nachten 4 uur op bed) en een nachtbus (niet slapen) naar Lima waar het eveneens feest was. (hier werd ik moe.. dus vroeg (2 uur) op bed. 2 daagjes later dagbus (woehoeeee!!) naar Huaraz voor de Santa Cruz trek. 2 nachten niet geslapen. (kijk, het vroege opstaan tijdens die wandelingen is erg genoeg maar hier komt bij dat ik uberhaubt niet kan slapen op grote hoogte) Dag na de trek nachtbus (niet slapen) naar Huanchaco... en dat is nu. Strand en zon. Golven. En slapen!!

Bedankt voor jullie begrip :-)

Lidia en ik gaan over 10 dagen de boot op. De Galapagos Eilanden. Dit zal een laatste hoogtepunt worden. Daar Equador relatief onveilig is, onze plannen hetzelfde zijn voor deze 10 dagen en we elkaar nog lief vinden (doet volgorde er toe?) doen we het vanaf hier weer samen. Wat het grote avontuur ¨thuis¨ ons brengt zien we ´thuis´ wel weer.

Ik heb een paar foto´s  geplaatst van Huacachina, een oase in de woestijn en van de Santa Cruz trek. De trek was mooi, maar mijn gezondheid niet.. Het weer was redelijk maar mijn gezondheid niet. Mijn timing qua seizoen was slecht... net als mijn gezondheid. Het zal een combinatie van hoogte, vermoeidheid en een griepje zijn maar deze 4750 meter hoge pas zu normaal een eitje moeten zijn. Het was een hel. Mijn zwaarste wandeling deze reis. Gelukkig waren na 1 dag (van 3) alle batterijen van mijn camera leeg zodat ik me niet druk hoefde te maken over fotograferen. Mijn Tjechische klimmaatje bood uitkomst met zijn D80. (ja Poortman.. alle stoere reizigers hebben Nikon..:-) Geeft niet, jaloezie is iets menselijks..

Entonces... (Spaanse variant van Dussss..) dit is mijn maand geweest. Jullie horen weer van mij of zien mij verschijnen. Het is niet lang meer! Bedankt voor jullie aandacht! :-)

Groeten uit Peru!

P.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer