Dromen + fotoupdate 4-3

7 jaar geleden was ik in Oostenrijk met mijn goede vriend Sybrand. We deden wat we het leukst vonden. We klommen op en over bergen en genoten van het leven. Ik las een boek; ´De Celestijnse Belofte´. Het ging over avonturen in Peru. Niet zomaar avonturen en niet zomaar in Peru. Het was een avontuurlijke zoektocht naar de zin van het leven en speelde zich af rond Machu Picchu - de grootste en spectaculairste incaruines in Zuid Amerika, dus in de wereld.

7 jaar geleden las ik het boek en ik zei tegen Sybrand:¨daar wil ik heen!¨ Het was een eenvoudige keuze maar de weg er naar toe was lang. Niet zwaar, niet moeilijk, maar lang. Na mijn afstuderen wilde ik op reis. Zuid Amerika. Al gauw bleek dat de uitdaging om naar dit vreemde oord te gaan, voor mij op dat moment iets te groot was; Te Spaans, Te groot en te eng. Het werd Nieuw Zeeland. Een groot avontuur!

Eergisteren moesten we een keuze maken. We hadden de floating islands van Puno bezocht en we zaten in een mooi en comfortabel hostel. We hadden geen haast. Zouden we een dagje lui doen? Of zouden we door naar Cusco. Waarom weet ik niet, maar we besloten om de volgende dag door te reizen. In de eerste tour-office keek de vrouw ons met grote ogen aan. De Inca Trail doen? Zonder boeking? Nou, ze wilde wel even bellen.

De achtste maart konden we vertrekken. Ze was zelf verbaasd. In het volgende bureau - want wij geloofden heus niet dat alles verder al vol was - waren nog een paar plekjes op de achtste, de vier bureau´s die we hierna checkten kwamen met de zelfde mededeling. 15 plekjes waren er nog. (dagelijks mogen 500 mensen de trail op) Wij besloten dan we NATUURLIJK DIE TWEE PLEKJES wilden hebben. Er werd gebeld, opnieuw gebeld, met een andere telefoon gebeld... We stonden in de wachtrij. Vele van de 50 boekingsbureau´s probeerden die laatste 15 plekjes te bemachtigen. Ze konden niks zeggen. Ze zochten contact met ´vriendjes´ die misschien hoger in de wachtrij stonden maar we moesten de volgende ochtend terug komen. Dan zouden ze meer weten...

En de achtste gaan we!!! De laatste twee plekjes. In mei zijn er nog een paar en dan in augustus weer. Maar wij gaan over 4 dagen! 7 jaar nadat ik besloot dat ik Machu Picchu wilde zien gaat het gebeuren. Een vierdaagse wandeltocht naar het hart van de Incawereld. Vier dagen om te genieten van het reizen, van het leven, van de dromen. Dromen die het leven waard maken om te leven. Dromen die geleefd kunnen en mogen worden. Want dromen zijn de nachtelijke afspiegelingen van de potentiele werkelijkheid. It´s all up to you!

Peter

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer