De andere kant van de stad

Het is goed om hier te zijn. Een enkele zonnestraal afgewisseld met een spontane regendruppel, maar dat is van ondergeschikt belang nu. Links van mij vult het beeld zich met 5000 meter hoge bergen. De sneeuw heeft zich over de toppen van de machtige toppen gedrappeerd en enkele uitlopers halen mijn tentje. Rechts van mij laat de meanderende rivier de weg naar het dal zien. Het dal van waaruit de bussen, de taxi´s en de pick-ups vertrekken richting de stad. De stad waar zes miljoen mensen wonen en de stad waar Spaans onderwezen wordt. Daar wil ik nog niet weer heen. Ik wil hier genieten van waarvoor ik gekomen ben. Bergen. Sneeuw. Uitzichten en avontuur.

Het is onvergelijkbaar met Nieuw Zeeland. Er is hier weinig groen. Alles is droog en alles stekelt en schuurt. Het is onvriendelijk. Ruw. Niet lelijk, maar anders. Cajon del Maipu heet het hier. Een populaire weekendbestemming voor de inwoners van Santiago. En daar horen Lidia en ik tegenwoordig ook bij. Meedoen dus!

De weg er naartoe is interessant op zich. Een racebus door Santiago Centro, een taxi tot het einde van de onverharde weg en een duim voor de rest van de afstand. Een beetje onwennig ging hij voor de eerste keer omhoog. We hadden geen idee wat de ´stop rate´ van de auto´s hier zou zijn. Even later stuiteren we lachend mee in de achterbak van een pick-up. Op een kwart van de onverharde route scheidden onze wegen en wachtten we op een nieuwe lift. Deze zou niet komen. Althans niet in onze richting.

Onder het motto ´als het niet kan zo het moet, dan moet het zo het kan´ wisselen we van weghelft en even later propten we ons in een Corsa die ons terug naar de bewoonde wereld (asfaltweg) bracht. Terwijl ik nog steeds een beetje teleurgesteld was over het mislukken van ons plannetje maakten we kamp. Toch eindelijk kamperen. Het maakte alles goed en vol goede moed konden we de volgende ochtend een nieuwe poging ondernemen.

Na een vrachtauto en een pick-up (waar we zelfs in mochten zitten) bevonden we ons toch bij het begin van de wandeling. De wandeling zelf was niet lang en twee uren laten vulde het beeld links van mij zich met 5000 meter hoge toppen en liet een meanderende rivier rechts van mij de weg naar het dal zien. NU.

PW

P.S. foto´s zijn te bekijken in het fotoalbum van 6-11

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer